تبليغاتX
پلاک بهشت...


پلاک بهشت...

وب نوشته های سید مرتضی حسینی

وَ نُريدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثين‏

 

کاش مهدی به جهان چهره هویدا می کرد

گره از مشکل پیچیده ی ما وا می کــــــرد

کاش می آمد و بــــا آمدنش از ره مهـــــر

قبــر مخفی شده ی فاطمه پیدا می کرد

 

پی نوشت:

نیمه ی شعبان؛ عید دلهای منتظر را به همه ی منتظران حضرتش و مادر پهلو شکسته اش تهنیت عرض میکنیم. امید که سعادت درک گاه ظهورش را داشته باشیم...

نوشته شده در جمعه بیست و چهارم تیر 1390ساعت 22:39 توسط سید مرتضی حسینی| |

هر گز ندیدم بر لبی لبخند زیبای تو را

            هر گز نمی گیرد کسی در قلب من جای تو را

 

پی نوشت:

از کدام سو دورَم میزنی؟

بگو ؛

میخواهم از همان سو دورَت بگردم..!

نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم تیر 1390ساعت 22:42 توسط سید مرتضی حسینی| |

 

ღ♥

                                   به سلامتی پرچم ایران!

          که سه‌رنگه، تخم‌مرغ! که دورنگه، رفیق! که یه‌رنگه.

ღ♥

         به سلامتی همه اونایی که دوسشون داریم و نمی‌دونن، دوسمون دارن و نمی‌دونیم.

ღ♥

                         به سلامتی نهنگ!

                              که گنده‌لات دریاست.

ღ♥

                           به سلامتی زنجیر!

             نه به خاطر این‌که درازه، به خاطر این‌که به هم پیوستس.

ღ♥
                           به سلامتی خیار!

                    نه به خاطر «خ»ش، فقط به خاطر «یار»ش.

ღ♥

                          به سلامتی شلغم!

                     نه به خاطر (شل)ش، به خاطر(غم)ش.

ღ♥

                     به سلامتی کرم خاکی!

                 نه به خاطر کرم‌بودنش،به خاطر خاکی‌بودنش

ღ♥

                      به سلامتی پل عابر پیاده!

                  که هم مردا از روش رد می‌شن هم نامردا !

ღ♥

                            به سلامتی برف!

                             که هم روش سفیده هم توش.

ღ♥

                        به سلامتی رودخونه!

                که اون‌جا سنگای بزرگ هوای سنگای کوچیکو دارن.

ღ♥

                            به سلامتی گاو!

                              که نمی‌گه من، می‌گه ما.

ღ♥

                           به سلامتی دریا!

                      که ماهی گندیده‌هاشو دور نمی‌ریزه.

ღ♥

‌             به سلامتی سنگ بزرگ دریا!که سنگای دیگه رو می‌گیره دورش.

ღ♥

                                به سلامتی بیل!

                            که هرچه ‌قدر بره تو خاک، بازم برّاق‌تر می‌شه.

ღ♥

                                   به سلامتی دریا!

                                         که قربونیاشو پس می‌آره.

ღ♥

                         به سلامتی تابلوی ورود ممنوع!

                                     که یه ‌تنه یه اتوبان رو حریفه.

ღ♥

                               به سلامتی عقرب!

                                     که به خواری تن نمی‌ده.


(عرض شودکه عقرب وقتی تو آتیش می‌ره و دورش همش آتیشه با نیشش خودش می‌کُشه که کسی ناله‌هاشو نشنوه)

ღ♥

                             به سلامتی سرنوشت!

                              که نمی‌شه اونو از "سر" نوشت.

ღ♥

                            به سلامتی سیم خاردار!

                               که پشت و رو نداره.

نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم تیر 1390ساعت 13:53 توسط سید مرتضی حسینی| |

نمی دانم چرا امشب واژه هایم اینقدر خیس شده اند
مثل آسمان دلی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را مهربانانه نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

حال که خودم را بی تو یافته ام

 نمی دانم چرا دوست ندارم گذر کنم از این دلتنگی؛

لااقل در لحظه های دلتنگی خودم را بیشتر نزدیک به تو می بینم.

چه خوب می شود مهربانانه نوازشم کنی مولای مهربانم...

نوشته شده در جمعه هفتم آبان 1389ساعت 12:56 توسط سید مرتضی حسینی| |

اى آقاى من! با زبانى که گناه لالش کرده با تو سخن مي گويم.‏ بوسيله قلبي که جنايت به هلاکتش کشانده  تو را مى‏خوانم.

اى مولاى من! هنگامى‏که گناهانم را مشاهده مى‏کنم هراسان مي شوم و چون بزرگوارى تو را مي بينم به طمع مي افتم و اميدوار مي شوم.

 خدايا! اگر از من بگذرى بهترين بخشنده اي و اگر عذابم کنى ستم نکرده‏اى....پروردگارا! مرا به پوشش خود بپوشان‏ و به کرم ذاتت از سرزنش کردن من درگذر.

 خداوندا! اگر آن روز كسي غير از تو بر گناهم آگاه مى‏شد آن گناه را انجام نمى‏دادم‏ و اگر از سرعت مؤاخذه مى‏ترسيدم از گناه خوددارى مى‏کردم.
ولي اي مهربانم! گناهاني كه مرتكب شدم نه براى آن بود که تو پست ترين بينندگانى‏ و يا بى‏ارزش ترين نظاره كنندگاني. بلکه براى آن بود که تو، اى پروردگار خوب من، بهترين و بردبارترين رازنگهداران‏ و گرامى‏ترين بزرگواراني.

گناه را به کرمت مى‏پوشانى‏ و کيفر را به واسطه بردباريت به تأخير مي اندازى. 
و همين گذشت توست كه مرا بر نافرمانيت جسور کرده، و همين پرده پوشي ات مرا به بى‏شرمى واداشته است. ........(چقدر دوستت دارم)

نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم شهریور 1389ساعت 21:8 توسط سید مرتضی حسینی| |

اللهم عجل لولیک الفرج

این وبلاگ در حال ساخت و طراحی میباشد و توسط سید مرتضی حسینی پشتیبانی میشود.

 

نوشته شده در شنبه سوم بهمن 1388ساعت 18:37 توسط سید مرتضی حسینی| |


Design By : Night Skin